( 1 ) دلايل انتخاب كوفه به عنوان پايگاه قيام براى ارزيابى سفر امام حسين عليه السلام به عراق و انتخاب كوفه به عنوان پايگاه قيام ، بايد توجّه داشت كه حكمت قيام امام عليه السلام ، در صورت همكارى مردم ، در درجه اوّل ، براندازى حكومت يزيد و تأسيس حكومت اسلامى بود و در مرتبه بعد ، امر به معروف و نهى از منكر ، افشاگرى عليه حكومت امَوى و سست كردن پايه‌هاى آن ، پيشگيرى از نابودى ارزش‌هاى اسلامى و در نهايت ، اتمام حجّت بر مردم مسلمان بود ، هر چند تحقّق اين اهداف ، به قيمت شهادت او و عزيزانش و اسارت خانواده‌اش تمام شود . كوفه در آن دوران ، ويژگىهايى داشت كه با عنايت به آن ويژگىها ، مناسب‌ترين نقطه در جهان اسلام براى تحقّق اهداف امام حسين عليه السلام بود . اين ويژگىها عبارت اند از : يك . موقعيت سياسى - نظامى شهر كوفه ، در سال هفده هجرى ، به فرمان عمر ، خليفه دوم ، و به دست سعد بن ابى وقّاص ، به منظور تشكيل يك پادگان بزرگ نظامى جهت ساماندهى نيروهاى نظامى براى گسترش هر چه بيشتر فتوحات اسلامى ، شكل گرفت . به دليل موقعيت ويژه شهر كوفه در صدر اسلام ، شمار قابل توجّهى از سران قبايل ، فرماندهان بزرگ نظامى و جنگجويان زُبده ، در اين شهر ، ساكن بودند . از اين رو ، امام على عليه السلام هنگامى كه براى خاموش كردن فتنه « ناكثين ( پيمان‌شكنان ) » از مدينه عازم عراق شد ، تنها هفتصد نفر نيروى نظامى از مهاجر و انصار ، همراه داشت ؛ ولى